
Ik ben een erotomaan. Is er iets plezierigers? We worden geboren, we neuken een beetje, en we sterven. Daar komt het toch op neer. En dan ben ik nog van zo’n braafheid, van zo’n meelijwekkende naïviteit!
Je suis un érotomane. Y a-t-il quelque chose de plus agréable? Nous naissons, nous baisons un peu et puis nous mourrons. C’est à cela que ça revient. Et encore je suis très gentil, d’une naïveté si pitoyable! (*)
[Hugo Claus – 1996 / vraiment à voir : rétrospective aux Beaux-Arts de Bruxelles].
(*) Traduction personnelle